Rewolucja francuska z XVIII wieku stworzyła polityczną reprezentację narodu. Pojęcie „narodu” wymaga noumenalnego uściślenia. Narodem był lud Paryża, byli bogaci i ubodzy chłopi solidarnie obciążeni feudalnymi ciężarami, w miastach biedota i mieszczanie, król zdrajca nie był narodem, panowie feudalni i księża także nie byli narodem. Najbardziej żywotnym źródłem narodu był lud, gotowy chwycić za broń. Do niego odwoływali się panowie rewolucji. Trzy różne partie zasiadały w Konwencie: Góra, w tym anarchiści, Żyronda czyli mężowie „ładu” i „stanu” oraz Równina zwana Bagnem. Żyrondyści chociaż najmniej liczni, długo byli czynnikiem dominującym.